پرنده
دلم می خواهد آن قدر کوچک بشوم که
به قدر یک پرنده باشم
آن وقت پر بزنم و بیایم پیش تو
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم خرداد ۱۳۸۸ ساعت 18:7 توسط علی نیرومندپور (آرش)
|
امروز، برای من، روز خوبی نیست؛ روز بد تنهایی ست. اینجا را غباری گرفته است. پنجره ها نمی خندند و آب نمی جوشد و بوی مستی آفرین تن تو در این اتاق پیچیده است. یاد تو هر لحظه با من است؛ اما یاد، انسان را بیمار می کند. اینجا هیچکس نیست که غروبها به من خوش آمد بگوید و موهای نرمش را میان دستهای من بگذارد و بخندد. به من باز گرد ....!
نوشتههای پیشین
- بهمن ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- آرشيو